Nieuws

MO17 gaat Europa in

Na een heftig weekend waarin we vrijdag 4 mei afscheid namen van onze clubman Johan, dezelfde avond alle gevallen oorlogsslachtoffers herdachten bij het mooie monument bij dezelfde begraafplaats, gevolgd door zaterdag 5 mei, het bevrijdingsfestival, waarin we al dan niet met gemengde gevoelens ons in het feestgedruis stortten, gingen we zondag 6 mei al vroeg met een delegatie van de MO17, aangevuld met 3 MO15 meiden, de grens over om deel te nemen aan een dames voetbaltoernooi, Ladies@sea in Wenduine, net voor Oostende.

We waren de enige Nederlands ploeg aanwezig en speelden tegen Belgen en Franse teams. Het weer was fantastisch, de ligging van het sportpark dus aan het strand zoals de naam van het toernooi al doet vermoeden, hemelsbreed 50 meter. En we speelden buiten op het gras, maar met de belijning en grootte van een zaalvoetbalveld, en ook zaalvoetbaldoeltjes. De wedstrijden waren 5 tegen 5, met een duur van 2x 10 minuten en dat 8 wedstrijden lang. Dit was zeer intensief en super vermoeiend, maar gelukkig hadden we 3 wissels, elke 10 minuten 3 verse erin en zo hadden we een schema gemaakt waarin we iedereen evenveel wisselbeurten probeerden te geven.

Één van de tegenstanders nam de warming-up echt super serieus en met hun strak achterover gevlochten haren, zwarte shirts en strakke kopjes (vlechtjes iets te strak denk ik) zagen ze er angstaanjagend uit m smiley teleur. Wij hadden net 1,5 uur in de auto gezeten en moesten nog een beetje bijkomen, wakker worden en de stilte doorbreken die we gedurende de heenreis hadden gehad, waarin iedereen in zijn eigen tempo en op z’n eigen manier een beetje wakker kon worden, en zonder een ander te storen lekker chill aan de dag kon beginnen. Het was 10 uur en we moesten gaan voetballen… 

Door het lekkere ochtendzonnetje was iedereen al snel ontdooid, na een frisse peptalk (waar niemand echt naar luisterde) en een korte rommelige warming-up, snel nog even naar het toilet (waar eigenlijk al geen tijd meer voor was) moesten we toch maar eens aantreden. Als deze tegenstander zo goed kon voetballen als ze hun aantrede deden, warming-up afwerkten, en er uitzagen als profies, dan vreesden we het ergste en stonden bij wijze van spreken al 1-0 achter. Dit bleek dus een wijze les, want wij waren beter, effectiever, socialer, knapper, technischer, sneller en wonnen deze wedstrijd met 4-0.

Foto's (18):  https://photos.app.goo.gl/TPWGL3RybfmtNQ667

Ook de volgende 2 wedstrijden werden gewonnen, en zo werden we 1ste in onze poule, we hebben in totaal 8 wedstrijden gespeeld, waar we er 6 van wonnen, 1x verloren en in de finale speelden we gelijk. We stonden voor met 2-1 en dachten te winnen, maar de laatste wedstrijd bleek 2x 15 minuten te zijn, en dan zal je net zien dat ze in de laatste minuut scoorden, en zo werd het gelijk en kwam het aan op penalty’s. Nu blijkt uit het verleden dat Nederlanders bij internationale wedstrijden niet zo gelukkig zijn in de Penalty’s, zo ook hier, door er één penalty minder in te schieten dan de tegenstander kregen we uiteindelijk een mooie beker voor de 2de plaats waar we keihard voor gevochten hadden en ook super blij mee waren. De lat werd deze dag weer een stukje hoger gelegd, door de mooie prestaties deze dag, die bovendien in een super toffe, zonnige en gezellige sfeer werd neergezet.

Goed gedaan meiden.