Nieuws

Geluk is goede gezondheid en slecht geheugen

Met enige regelmaat verschijnt er een verhaaltje na een gespeelde wedstrijd van de MO17, dit is meestal een paar dagen na het klinken van het eindsignaal en dat is niet zonder reden. Het is zelfs aan te raden om niet vol van de adrenaline een wedstrijd samen te vatten, te evalueren, te omschrijven, te bepraten, lessen uit te leren of er ook maar enige conclusies uit te trekken. En een goede lezer heeft maar een halve zin nodig om te begrijpen dat het in dit geval dan om de verliespartijen gaat.

Zo ook afgelopen zaterdag, we moesten het opnemen tegen de meiden van Arnemuiden en deze missie werd al door velen van ons van tevoren ingeschat als zijnde moeilijk, pittig, zwaar, bijna onmogelijk en desastreus. Als dit al een beetje in de kopjes rondfladdert en zich uiteindelijk nestelt, dan sta je per definitie al 0-1 achter, voor deze uitslag hadden we dan ook grif getekend maar zo werkt dat helaas niet. We hebben besloten om lekker vrijuit te voetballen, te bewegen, plezier te beleven aan de deze steeds onder de meiden populair wordende sport, en zo gezegd zo gedaan.

Van de 1ste helft weet ik me helemaal niks meer te herinneren, in de rust schenen we 0-5 achter te staan. De 2de helft daarentegen ging eigenlijk helemaal zo slecht nog niet. We stonden goed, werkte als leeuwinnen en gaven zoveel tegengas dat we zelfs met grote regelmaat ons konden focussen om mooie aanvallen op te zetten. De druk, angst en overschatting was er af, we deden gewoon goed mee. De tegenstander was ons te machtig, maar toch een heerlijke ploeg om tegen te spelen. Op naar de volgende wedstrijd, waar we zeker en vast weer een verhaal over zullen schrijven.

vck mo17 arn 2